Patronka szkoły

 Matka Teresa z Kalkuty        
    
"Najistotniejsze jest spotkanie, 
osobowe spotkanie człowieka z człowiekiem"


 
        Urodziła się jako Ganxhe Agnes Bojaxhin w 1910 w Skopje ,w Jugosławii, obecnie Macedonii. Mając zaledwie 12 lat wiedziała, że zostanie zakonnicą. Umocniły ja w tym przekonaniu pełne zapału i uduchowienia listy jezuity, który pracował wśród nędzarzy Kalkuty. Jako 18 -letnia dziewczyna wstąpiła do Zgromadzenia Matki Boskiej Loretańskiej, które działało w Bengalu, i po ukończeniu nowicjatu w Dardżyline uczyła historii i geografii dzieci względnie zamożnych rodzin kalkuckich .
                   
10 września 1946 r. obecnie Dzień Natchnienia, stało się to co Matka Teresa określa jako "powołanie w powołaniu", usłyszała drugie wezwanie Boga. Już raz została wezwana do życia zakonnego ,którego nigdy nie zamierzała porzucić ,ale to drugie powołanie kierowało ją do innej formy służby w tym życiu. Miała opuścić klasztor i pomagać biednym żyjąc wśród nich.                          
                                                                 
 Wraz z upływem lat poglądy Matki Teresy na nędzę i cierpienie rozszerzyły się. Praca zgromadzenia w zamożnych krajach uświadomiła jej, że duchowe ubóstwo ,samotność i brak miłości są o wiele trudniejszymi problemami do rozwiązania niż fizyczne niedostatki i skłoniła do tego, by stale przypominać o ludziach udręczonych materializmem Zachodu.
     
W 1948 samotna zakonnica rezygnując ze względnego bezpieczeństwa szkoły loretańskiej w Kalkucie, wyszła na ulice miasta żeby żyć razem z najbiedniejszymi z biednych i wkrótce powołać do życia nowe zgromadzenie zakonne. Dzisiaj misja Matki Teresy, która zaczęła się tak skromnie w jednym z najnędzniejszych slumsów Indii, ogarnęła zasięgiem cały świat. Matka Teresa chociaż tego nie pragnęła otrzymała wiele odznaczeń m.in. tak liczące się wyróżnienie jak pokojowa nagroda Nobla, którą przyjęła jako ktoś "niegodny tego zaszczytu" lecz "z wdzięcznością w imieniu biednych ,głodnych, chorych i samotnych". "Powodzenie tej działalności" - powiedziała - "nie jest zasługą moją lecz innych !". Ona sama "jest tylko małym ołówkiem w ręku Boga" , a tajemnicą jej dotychczasowych wielkich osiągnięć wiara " w niezawodną pomoc opatrzności Bożej", modlitwę czyli rozwiązanie każdego pozornie nierozwiązalnego problemu i ustawicznie przekonanie ,że jest tylko przekazicielką specjalnej miłości jaką Bóg darzy cierpiących biedaków na całym świecie.
 W każdej kaplicy misjonarek miłości na całym świecie jest słowo: "Pragnę". Celem zgromadzenia Matki Teresy jest "ugaszenie pragnienia Chrystusa na krzyżu " pragnienie które jest fizycznym, symbolicznym wyrażeniem duchowego wołania o miłość i akceptację.
    
 Ten specjalny rodzaj miłości, współczucia i radości jakie okazuje Matka Teresa i ci, którzy z Nią wspólnie pracują podczas wykonywania najbardziej nawet odrażających czynności wywodzi się wyłącznie z wiary, że pielęgnowanie schorowanych ciał ich braci to dosłowne dotykanie Chrystusa.
Matka Teresa , zdając sobie sprawę, że nadzieja i samo bierne współczucie nie wystarcza, by sprostać potrzebom nędzarzy Kalkuty, nim zaczęła żyć w slumsach, pojechała do Patny gdzie ukończyła krótki kurs pielęgniarski i farmakologiczny.
 
Łańcuch Chorych i Cierpiących tworzą nie tylko chorzy fizycznie ale również cierpiący na depresję i chorzy umysłowo. Dla Matki Teresy współczesny świat był jedną wielką Kalwarią. Wszędzie jest cierpienie - cierpienie głodu i chorób, cierpienie z powodu nieistotnych drobiazgów i samotnie przeżywanych smutków. Dla jednych cierpieniem jest samotność albo świadomość, że wszystko z czasem musi przeminąć, a znowu dla innych uwikłanych w trudy codziennego życia świadomość ,że tak łatwo zapominamy o odkupicielskiej męce Chrystusa.  
 
 Dla Matki Teresy nie istniał człowiek, którego nie można było  wyleczyć czy zmienić ,gdyż poprzez wiarę i miłość w każdej   beznadziejnej sytuacji kryje się zadatek tajemnej obietnicy. 
 
    Posłannictwo Matki Teresy  świadczy o tym, ile może zdziałać okazywanie  miłości ludziom cierpiącym.

Czytany 647 razy
Więcej w tej kategorii: « Historia szkoły Kadra »

Odwiedziło nas

DzisiajDzisiaj14
WczorajWczoraj1437
W tygodniuW tygodniu5813
W miesiącuW miesiącu13859
RazemRazem351102

Kontakt

Wojewódzki Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych

ul. Skarszewska 7
83-200 Starogard Gdański
tel. 58 562-36-16
e-mail: mszstarogard@poczta.onet.pl

Facebook